0
Shares
धेरै जसो अमेरिकी बच्चाहरूको लागि, क्यान्डीको लागि ट्रिक-अर-ट्रीटिङ बिना हेलोवीन हुने थिएन ; यद्यपि, त्यो सधैं त्यस्तो थिएन। जब १९३० र १९४० को दशकको सुरुमा ट्रिक-अर-ट्रीटिङको चलन सुरु भयो, बच्चाहरूलाई घरमै बनाइएका कुकिज र केकका टुक्राहरू देखि लिएर फल फूल, बदाम, सिक्का र खेलौनाहरू सबै दिइन्थ्यो।
१९५० को दशकमा, क्यान्डी उत्पादकहरूले यस कार्यमा हात हाल्न थाले र हेलोवीनको लागि आफ्ना उत्पादनहरूको प्रचार गर्न थाले, र ट्रिक-अर-ट्रीटिङ लोकप्रिय हुँदै जाँदा, क्यान्डीलाई किफायती, सुविधाजनक प्रस्तावको रूपमा बढ्दो रूपमा लिइयो।
यद्यपि, १९७० को दशकसम्म मात्र, मानिसहरूको ढोकामा देखा पर्ने सबै साना भूत र प्रेतहरूलाई बाँड्न बेरिएको, कारखानामा बनाइएको क्यान्डीलाई एक मात्र स्वीकार्य चीजको रूपमा हेरिन्थ्यो। यसको प्रमुख कारण सुरक्षा थियो, किनकि आमा बाबुलाई डर थियो कि वास्तविक जीवनका बुगीम्यानहरूले पसलबाट किनिएका र सिल नगरिएका गुडीहरूसँग छेड छाड गर्न सक्छन्।
आज, जब हेलोवीन क्यान्डीको कुरा आउँछ, धेरै लोकप्रिय ब्रान्डहरू स्थायी क्लासिकहरू हुन्। उदाहरणका लागि, पहिलो हर्शेको मिल्क चकलेट बार १९०० मा उत्पादन गरिएको थियो र हर्शेको किसेसले १९०७ मा आफ्नो सुरुवात गरेको थियो। कम्पनीका संस्थापक मिल्टन हर्शे मिल्क चकलेटको ठूलो उत्पादनमा अग्रणी थिए र पहिले सम्पन्नहरूका लागि विलासी वस्तु भएको कुरालाई औसत अमेरिकीहरूको लागि किफायती चीजमा परिणत गरे। १९०० को दशकको सुरुमा, उनले आफ्नो चकलेट कारखाना वरिपरि हर्शे, पेन्सिलभेनियाको एउटा सम्पूर्ण शहर पनि निर्माण गरे।
१९१७ मा, ह्यारी बर्नेट रीज हर्शीमा सरे, जहाँ उनी चकलेट कम्पनीको लागि डेरीम्यानको रूपमा काम गरे र पछि यसको कारखानामा काम गरे। मिल्टन हर्शीको सफलताबाट प्रेरित भएर, १६ सन्तान जन्माउने रीजले आफ्नो बेसमेन्टमा क्यान्डी बनाउन थाले। १९२० को मध्यतिर, उनले आफ्नै कारखाना बनाए र विभिन्न प्रकारका क्यान्डीहरू उत्पादन गरे, जसमा पिनट बटर कपहरू पनि समावेश थिए, जुन उनले १९२८ मा आविष्कार गरेका थिए र हर्शीको चकलेटबाट बनाएका थिए। दोस्रो विश्वयुद्धको समयमा , सामग्रीको अभावले रीजलाई आफ्ना अन्य क्यान्डीहरू बन्द गर्न र आफ्नो सबैभन्दा लोकप्रिय उत्पादन, पिनट बटर कपहरूमा ध्यान केन्द्रित गर्न बाध्य तुल्यायो। १९६३ मा, हर्शीले एचबी रीज क्यान्डी कम्पनी अधिग्रहण गरे।
१९२३ मा, संघर्षरत, मिनेसोटामा जन्मेका क्यान्डी निर्माता, फ्र्याङ्क मार्सले मिल्की वे बार सुरु गरे, जुन सबैभन्दा धेरै बिक्री हुने बार बन्यो। १९३० मा, उनले स्निकर्स बार सुरु गरे, जसलाई उनको मनपर्ने घोडाको नाम दिइएको थियो, त्यसपछि १९३२ मा ३ मस्केटियर्स बार बन्यो। फ्र्याङ्कका छोरा फरेस्ट अन्ततः कम्पनीमा सामेल भए, तर आफ्नो बुबासँगको झगडा पछि मात्र छोडे। फरेस्ट मार्स इङ्गल्याण्डमा सरेका थिए, जहाँ उनले १९३० को दशकको सुरुमा मार्स बार सिर्जना गरेका थिए। १९४१ मा, उनले एम एन्ड एमएस सुरु गरे। मार्सले दोस्रो विश्वयुद्धले कोकोको अभाव सिर्जना गर्ने अनुमान गरेका थिए, त्यसैले उनले पर्याप्त सामग्रीको आपूर्तिमा पहुँच पाउनको लागि हर्शी कार्यकारीका छोरा ब्रुस मुरीसँग साझेदारी गरे; क्यान्डीको नाम मार्स र मुरीको लागि हो।
अर्को भीडलाई मन पर्ने हेलोवीन क्यान्डी, किट क्याट बार, पहिलो पटक १९३५ मा इङ्गल्याण्डमा राउनट्रीको चकलेट क्रिस्पको रूपमा बेचिएको थियो र १९३७ मा किट क्याट चकलेट क्रिस्पको नामकरण गरिएको थियो। यो नाम १७ औं शताब्दीको अन्त्यमा स्थापित लन्डनको साहित्यिक र राजनीतिक समूह, किट-क्याट (वा किट क्याट) क्लबबाट लिइएको भनिन्छ। समूहको उपनाम त्यो व्यक्तिको नामको संक्षिप्त रूप हो जसको नाममा समूह मूल रूपमा भेला भएको पसल थियो। १९८८ देखि, ब्रान्ड नेस्लेको स्वामित्वमा छ, जसले अर्को बारहमासी ट्रिक-अर-ट्रीट मनपर्ने, नेस्ले क्रन्च बारको निर्माता हो, जुन १९३० को दशकको अन्त्यमा डेब्यु भएको थियो।
अनि अवश्य पनि, क्यान्डी कर्न बिना कुनै पनि हेलोवीन पूरा हुँदैनथ्यो, जुन १८८० को दशकमा फिलाडेल्फियाको वन्डरल क्यान्डी कम्पनीका जर्ज रेनिङ्गरले आविष्कार गरेका थिए। अन्य कम्पनीहरूले तिरंगा ट्रीटको आफ्नै संस्करणहरू उत्पादन गर्न थाले, जुन गोएलिट्ज कन्फेक्शनरी कम्पनी (अहिले जेली बेली क्यान्डी कम्पनी) भन्दा बढी होइन, जुन १८९८ देखि गर्दै आएको छ।
